Bu kitap; sustuklarım, yutkunduklarım, kimseye anlatamadıklarım…
Yani bir ömürdür.
Zor bir hayattan geçtim.
Bazen yokuşlarda tek başıma yürüdüm,
Bazen kalabalıklarda bile yapayalnız kaldım.
Hayatın gerçek yüzünü erken değil, ne yazık ki çok geç gördüm.
Ama gördüm. Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.
Bu satırlarda ağlayan bir çocuk var,
Aynada kendini tanıyamayan bir kadın var,
Ama en çok da dimdik ayakta kalmayı seçen bir yürek var.
Şiirlerim; yaşadıklarıma tuttuğum aynadır.
Kimini yazarken sustum, kimini ağlayarak bitirdim.
Hepsi kendime mektup, okura sitem, hayata şahitliktir.
Eğer bu sayfalarda kendinden bir şey bulursan, bil ki yalnız değilsin.
Çünkü ben de senin kadar kırıldım…
Ve senin kadar insan kaldım.
